وقتی زندگی در کوچکترین مقیاس خود قدرتنمایی میکند
با نگاهی ذرهبینی به پیرامون خود وارد سرزمینی از ناشناختهها میشویم؛ دنیایی که در هر گوشهاش، میکروارگانیسمهای بیشماری زندگی میکنند و هر کدام روایتگر داستانی متفاوت از پیچیدگی حیات هستند. در این میان، ویروسها باوجود ساختار نسبتا ساده شان، از اسرارآمیزهای جهان هستی هستند. موجوداتی که مرز زنده بودن و نبودن را در هم میشکنند. آنها، حیات خود را مدیون میزبانان بداقبال خود هستند و خارج از سلول هدف، چیزی جز یک بسته ژنتیکی خاموش نیستند. ویروس ها نه نفس میکشند، نه غذا میخورند و نه حتی میتوانند تکثیر شوند؛ اما همین موجودات بی آزار، زمانی که سلول هدف خود را پیدا کنند جانی تازه میگیرند و با تسخیر کامل آن، کارخانهای برای تولید نسخههای بیشتری از خود تأسیس میکنند. این کارخانه های سلولی ممکن است از جنس باکتری، گیاه و یا هر موجودی باشند اما داستان ما از آنجایی آغاز میشود که سلولهای انسانی درگیر ویروسی فرصتطلب شوند.